Pip en het verdwenen beertje

In Bamboezelo is er altijd iets uit te zoeken, en vandaag begint dat in bed! Pip tast naast zijn kussen naar Beertje Bam. Maar het kussen is helemaal leeg! Op het dekbed zit alleen een bruine vlek.

Pip gooit zijn dekens omhoog, maar geen Bam. Op het kleedje liggen nog bruine kruimels van gisteren. Gisteren sprongen Pip en Bam samen in de allergrootste plas. PLETS! Maar waar is Bam nu?

Iemand heeft Bam gepakt, denkt Pip meteen! Een echte beertjesdief! Hij stampt boos de trap af, BONK-BONK-BONK. "Wie heeft mijn Bam gepikt?" roept hij door het hele huis.

Ding-dong! Egon staat voor de deur, hij komt spelen. "Bam is gestolen!" roept Pip boos. Egon schrikt ervan. Dan kijkt hij rustig rond. "Laten we zoeken, Pip!" piept hij zacht. Pip stroopt zijn mouwen op: het speuren begint!

Pip duikt onder zijn bed en gooit de speelgoedkist leeg. Egon wijst stil naar de stoel. Daar lag gisteren Pips tuinbroek vol modder. Nu is die ook weg! "Die dief pikt zelfs vieze broeken!" roept Pip.

Dan klinkt er iets door het huis. ZOEM… KLOTS-KLOTS! Mama Panda loopt neuriënd voorbij met een lege wasmand. Wat is dat nou voor raar geluid?

Door de gang zweeft een glimmende zeepbel voorbij. Pip wil hem pakken, maar PLOP, weg is hij! Pip zucht diep en ploft neer op de trap.

Egon gaat naast hem zitten en telt op zijn pootjes. Een lege stoel. Een raar KLOTS-geluid. Een zeepbel in de gang. "Wat hebben die met Bam te maken?" vraagt hij zacht.

Dan springt Pip op. "Iedereen heel stil! Ik luister aan elke deur." De kast: stil. De badkamer: drup, drup. De deur onder de trap: ZOEM… KLOTS-KLOTS! En eronder glipt een zeepbel door.

Pip doet de deur heel langzaam open. Daar staat een grote witte wasmachine te schudden! Wooow, wat draait die ronde trommel snel! Achter het raampje tolt iets bruins rond tussen het schuim.

PIEP-PIEP! De wasmachine stopt, en Mama Panda doet het raampje open. Daar is Bam, kletsnat maar weer helemaal schoon! Pips broek zit er ook in. "Ze zaten allebei vol modder van gisteren," lacht Mama.

De lege stoel, het KLOTS en de zeepbel: het was de was! "Sorry dat ik zo boos riep, mama," zegt Pip. Hij pakt de zachtste handdoek van de plank. Wrijf-wrijf-wrijf, hij maakt Bam voorzichtig droog.

Bam is droog en pluizig en ruikt naar zeep. Mama wijst naar het kleedje: "En morgen jij!" "Klaar is Pip!" roept Pip, en hij stroopt trots zijn mouwen weer naar beneden. Tot het volgende raadsel in Bamboezelo!