Pip en de boom die zijn blaadjes verloor

Pip staat in de zonnige berm onder de grote herfstboom en kijkt scheel naar het gele blaadje dat precies op zijn neus is geland, terwijl er meer blaadjes omlaag dwarrelen.

In Bamboezelo is er altijd iets te doen, en vandaag waait het hard. PLOK! Er valt een geel blaadje op Pips neus. Boven hem laat de grote boom zijn blaadjes los.

Pip hurkt in een dik tapijt van gele en oranje blaadjes en telt ze met een bezorgd frontje, met opgestroopte mouwen en de grote boom achter zich.

Pip telt de blaadjes op de grond. Eén, twee, drie, vier, wel honderd! Is die boom soms ziek? Pip stroopt zijn mouwen op en wil helpen.

Een vrolijke windvlaag blaast een hele wolk gele en oranje blaadjes van de grote boom, terwijl kleine Pip onderaan met open mond zijn hoofd vasthoudt.

WOESJ, daar komt de wind weer aan. Wel twintig blaadjes dwarrelen tegelijk naar beneden. Straks is die boom helemaal kaal! Zo kan Pip hem niet laten staan.

Pip sleept in zijn zonnige voortuin een grote oranje gereedschapskist mee en houdt vol overtuiging een dikke tube lijm omhoog.

Pip rent naar huis en sleept papa's gereedschapskist mee. Daar ligt het, een dikke tube lijm! Blaadjes vastplakken, dat kan hij vast wel. Hij hobbelt zo snel hij kan terug.

Het verlegen egeltje Egon zit met zijn sterknuffel tussen de blaadjes en steekt voorzichtig één geel blaadje uit naar Pip, die met zijn lijm bij de open gereedschapskist hurkt.

Bij de boom zit Egon het egeltje stil te kijken. "Oei," piept hij zacht, "wat ga jij nou doen?" Egon durft zelf niet mee te klimmen. Maar blaadjes aangeven, dat wil hij graag.

Close-up: Pip zit op een lage tak en trekt met een verbaasd gezicht aan zijn eigen poot, die met een klodder lijm aan de stam vastzit, terwijl Egon onderin beeld een stapeltje blaadjes omhooghoudt.

Kwak lijm, blaadje erop, kwak lijm, blaadje erop. Egon geeft ze netjes eentje voor eentje aan. Maar oeps, nu plakt Pips poot aan de stam! "Help, wil je me los trekken?"

Alle teruggeplakte blaadjes waaien in één keer weer van de takken en dwarrelen omlaag, terwijl Pip teleurgesteld met hangende schouders staat te kijken en Egon meeleeft.

Eindelijk hangen alle blaadjes weer aan de takken. Pip klapt trots in zijn pootjes. Maar dan komt er één klein windje voorbij. WOESJ, en daar dwarrelen ze allemaal weer omlaag.

Close-up van Pip die met een koppig frontje een grote rol zilveren plakband naast zijn hoofd omhooghoudt, terwijl Egon vlak naast hem bezorgd naar de bomen verderop wijst.

"Lijm is veel te slap," mompelt Pip met een frons. "Ik heb dat sterke zilveren plakband nodig!" Egon wijst zacht naar de andere bomen. Maar Pip is al aan het wikkelen.

De hele boom zit van stam tot takken in glimmend zilver plakband gewikkeld als een gekke mummie, terwijl Pip met zijn pootjes tegen zijn wangen een stapje achteruit doet en Egon achter hem gluurt.

RRRTSJ, RRRTSJ, gaat het plakband om de takken. Hoger, en hoger, en nóg hoger wikkelt Pip. Dan doet hij een stapje naar achteren. Zo, gefixt!

Opa Beer tikt nadenkend tegen zijn wang en wijst de weg af naar de andere goudgele bomen die ook hun blaadjes verliezen, terwijl Pip met zijn poot aan zijn kin en Egon met zijn pootjes onder zijn kin peinzend die kant op kijken.

"Tja, tja," zegt Opa Beer "Kijk eens om je heen, Pip. Wat doen al die andere bomen daar?" Pip kijkt, voor het eerst vandaag echt goed.

Pip trekt opgelucht een lange sliert zilveren plakband van de boom, Egon rolt een stuk op en grote Opa Beer haalt de hoogste stukken eraf.

Overal laten de bomen hun blaadjes los. "Het is herfst, de boom gaat gewoon slapen," zegt Opa. "In de lente groeien er nieuwe blaadjes aan." Opgelucht pelt Pip het plakband er weer af.

Pip en Egon springen lachend in een enorme hoop gele en oranje blaadjes die alle kanten op stuiven, terwijl Opa Beer glimlachend op zijn hark leunt en de tube lijm ongebruikt op de dichte gereedschapskist ligt.

Samen vegen ze de blaadjes op één grote hoop. KNISPER-KNISPER, springen Pip en Egon erin. "Een boom zit nooit in over zijn kapsel" bromt Opa. De tube lijm blijft rustig in de kist liggen.

Pip staat tevreden met zijn handen in zijn zij en zijn mouwen weer naar beneden onder de kale boom met één laatste geel blaadje, met Egon naast zich en Opa Beers poot op zijn schouder.

Pip kan niet wachten tot de lente om de nieuwe blaadjes te tellen. "Klaar is Pip!" roept Pip, en hij stroopt trots zijn mouwen weer naar beneden. Tot de volgende klus in Bamboezelo!