Pip en de allergrootste brandweerwagen

In Bamboezelo is er altijd iets te vieren, en Pip is bijna jarig! Daarom mag hij in de speelgoedwinkel zelf een cadeau kiezen. Hij weet meteen welk: de allergrootste brandweerwagen. Maar die staat helemaal bovenop de allerhoogste kast.

Pip wil hem helemaal zelf pakken. Hij wordt toch bijna vijf, dan ben je al groot? Achterin zet Gwen de Giraf iets op de hoogste plank. Maar Pip ziet alleen de blokken, het hobbelpaard en het springtouw.

Pip pakt zijn verlanglijstje en tekent op de achterkant een plan. "Eerst stapel ik de blokken als een trapje," legt hij papa uit. "Dan klim ik op het hobbelpaard." "En dan vis ik de wagen met het springtouw, TÛÛÛT!"

Pip stroopt meteen zijn mouwen op. Papa fronst: "Is dat wel een goed idee?" Maar Pip is al begonnen, dus papa komt vlak naast hem staan.

Eerst stapelt Pip de blokken als een trapje, BONK, BONK. Dan klimt hij op het hobbelpaard, dat wiebelt heen en weer. Papa houdt het paard vast met één grote poot.

En dan vist Pip de wagen met het springtouw. Hij zwaait het lusje hoger, en hoger, en nóg hoger. Het lusje vliegt omhoog en blijft ergens haken. Pip trekt zo hard hij kan…

KLABAM, de verkeerde kast valt helemaal om! Al het speelgoed rolt over de grond, wat een bende! Een knuffelbeer landt precies op papa's hoofd. En ergens onder de berg piept een badeendje: KWIEK!

Pip durft bijna niet te kijken: is Gwen nu boos? Maar Gwen kijkt met haar lange nek rustig over de bende heen. Papa plukt de beer van zijn hoofd en grinnikt. "Kijk eens aan, een giraf hoeft nooit te stapelen."

Pip kijkt naar de brandweerwagen, die nog gewoon bovenop staat. Dan kijkt hij naar Gwens lange, lange nek. Die komt daar zó bij, zonder blokken en zonder touw. Pip hoeft het gewoon te vragen!

Pip vraagt: "Gwen, wil jij de brandweerwagen voor me pakken?" Gwen strekt haar lange nek tot helemaal bovenaan. Ze tilt de wagen eraf en laat hem langzaam zakken. Eén, twee, drie… en Pip vangt hem op met twee pootjes.

Daar staat hij, de allergrootste brandweerwagen, veilig op de grond. "Pfoe," zucht Pip, "hij is heel gebleven!" Hij drukt op de sirene: TÛÛÛT!

Papa en Gwen zetten samen de zware kast weer overeind. Pip zet al het speelgoed terug, knuffel voor knuffel. De knuffels voor de bovenste plank geeft hij aan Gwen. Pas dan rijdt Pip zijn wagen trots naar de kassa.

Op zijn vijfde verjaardag scheurt Pip het cadeaupapier eraf: TÛÛÛT! "Klaar is Pip!" roept Pip, en hij stroopt trots zijn mouwen weer naar beneden. Tot het volgende feestje in Bamboezelo!